Czwartą odsłonę cyklu gościnnych miksów sygnowanych logiem Na Stare Milion przygotował Andy Ash z Liverpoolu.

Ten brytyjski didżej, producent i miłośnik muzyki ma zaledwie 24 lata, ale osiągnięć pozazdrościć może mu niejeden weteran. Grać i produkować zaczął jeszcze jako nastolatek. Choć teraz Andy zarabia na życie nauczaniem w początkowych klasach elitarnej podstawówki, wciąż nie ma problemu ze znalezieniem czasu na nagrywanie własnych kawałków.

Jego autorską twórczość inspirowaną w równym stopniu housem, co disco, jazzem i hip-hopem docenili m.in. szefowie wytwórni StillLove4Music z Chicago (w tym samym miejscu pierwsze kroki stawiał Trus’me). W 2008 roku nakładem tej oficyny ukazał się płytowy debiut młodego belfra z Liverpoolu – podwójna 12″ zatytułowana “Carnival De L’Spirit“. Najpopularniejszym nagraniem Andy’ego pozostaje jednak emocjonalna slomo bomba zamieszczona na składance “Forever In Their Debt“. Rzewna ballada Barry’ego White zamieniona w bit fortecę stała się jednym z większych hitów jaki kiedykolwiek wypłynął z obozu OOFT Music (The Revenge, 6th Borough Project i inni).

Panie i Panowie, Mr. Andy Ash!

Andy Ash – Dance Forever (Na Stare Milion Guestmix#4) by Na Stare Milion

Zgodnie z tradycją, bohater kolejnej części serii pojawia się w niej ze ściśle określonego powodu.  Nie inaczej jest i tym razem…

Z Kingą widujemy się na imprezach nie od dziś i zawsze mieliśmy świadomość jej świetnego gustu oraz przede wszystkim budzących szacunek technicznych zdolności, będących wypadkową kobiecej delikatności i muzycznego wykształcenia. Po otrzymaniu nagrania kilka tygodni temu, mimo to przeżyliśmy niemałe pozytywne zaskoczenie.

Zapraszamy więc wszystkich serdecznie do odsłuchu, a ze swojej strony chcielibyśmy jeszcze jedynie przekazać pewien komunikat początkującym DJom przekonanym o swoich umiejętnościach, wykazywanych nierzadko zza ekranu laptopa pełnego podejrzanej selekcji muzyki o watpliwej jakości: YOU MUST LEARN! ;-)

DJ KiM (Kinga Maluga) – absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej II st. im. Józefa Elsnera w Warszawie, realizator dźwięku, wychowywana w rodzinie muzyków. Szkołę muzyczną ukończyła w 2005 roku i wtedy właśnie z orkiestry symfonicznej postanowiła przenieść się na scenę klubową, co umożliwiło jej poszerzenie dźwiękowych horyzontów. Zadebiutowała w kwietniu 2005 w warszawskim klubie LuZztro, gdzie do dziś jest rezydentką. Muzyką elektroniczną zainteresowała się już dużo wcześniej, czerpiąc inspiracje miedzy innymi ze sceny berlińskiej i londyńskiej. Styl muzyczny KiM to szeroko pojęta elektronika, nie ogranicza się ona do konkretnych gatunków, łączy ze sobą wszystko wedle gustu i uznania, wciąż poszukuje nowych brzmień. Od samego początku w pierwszym rzędzie grupy towarzysko -artystycznej ME.NE.LE. Ma na swoim koncie imprezy w klubach w całej Polsce, a także w Grodnie (BY) i Berlinie (D). Miłośniczka winyli. =]

KiM – Skywalker (Na Stare Dansing guestmix #1) by Na Stare Dansing

Zapraszamy!

OnraBalsam by jensenmagdalena

Wydział Zarządzania UW oraz Studenckie Koło Naukowe Finansów zapraszają na kolejną już edycję Dni Inwestycji – wydarzenia corocznie wyczekiwanego przez studentów i szerokie grono biznesowe.

Finanse oraz efektywne zarządzanie prowadzonymi projektami nie muszą już budzić obaw. Cykl spotkań ma bowiem przybliżyć temat imprez masowych oraz zaznajomić uczestników z możliwościami organizacyjnymi środowiska studenckiego w tym zakresie.

KONFERENCJA

“Jak przyrządzić imprezę masową? – organizacja od kuchni”

Kiedy: 11 maja 2010 roku o godz. 16.00
Gdzie: Aula B, Wydział Zarządzania UW, ul. Szturmowa 1/3.

Przyrządzić imprezę? Dużą imprezę? A może imprezę masową? – pierwsza taka konferencja w Polsce zorganizowana przez studentów.

Podczas panelu dyskusyjnego zaproszeni goście ujawnią przepisy na udaną inwestycję – czyli jak pozyskać dochody, co jest podstawą dobrej organizacji oraz jak zarazić swoją wizją innych uczestników i skutecznie nagłośnić przygotowywane wydarzenie. Przekazane wskazówki z uwagi na ich wykorzystywanie w praktyce z pewnością będą niezwykle cenne, zwłaszcza, że udzielą ich m.in.:
Ewelina Krysiak – Dyrektor Zarządzający Snap Event SONY BMG – Orange Warsaw Festiwal
Paweł Kawa – Fundacja Polskie Orły -Międzynarodowy Piknik Lotniczy Góraszka
Grzegorz Jędrzejewski - organizator koncertów – Adamiak Jazz Summer Days
Marysia Golińska – Przewodnicząca Samorządu Studentów UW – Juwenalia
Rafał Grobel – organizator imprez – Na Stare Milion

Czy wiesz, że:

? Za 30 sekund czasu antenowego podczas finału Super Bowl trzeba zapłacić prawie trzy miliony dolarów. [Forbes]
? Przedsiębiorstwa chętnie płacą za możliwość identyfikowania się z entuzjazmem, zabawą i widowiskowością imprez masowych. [P. Shaaf, "Sports marketing"]
? Na meczach ligi baseball’a, każdego lata, konsumuje się łącznie ponad 20 000 000 hot-dogów(…) [Hot Dog Fact File]
? Zdarza się, że umowy rozwodowe w Stanach Zjednoczonych, w pozycji: ‘majątek do podziału’, uwzględniają karnety na najlepsze miejsca dla widzów aren sportowych.
[Melvin Helitzer, The Dream Job, University Sports Press, Ohio University]

Czy chcesz wiedzieć:

? Jak tworzone są największe imprezy oraz pokazy w Polsce?
? Jak studenci organizują Juwenalia?
? Kto i kiedy stworzył największe festiwale jazzowe w naszym kraju?
? Ile da się zarobić na organizowaniu imprez masowych?
? Jak zorganizować pokazy lotnicze czy festiwal na miarę Góraszki i Orange Warsaw Festiwal?

Chcesz wiedzieć więcej?

? Przyjdź.

Patronat nad wydarzeniem objął Dziekan Wydziału Zarządzania UW – Prof. Dr hab. Alojzy Z. Nowak oraz polski krytyk kulinarny i podróżnik – Robert Makłowicz.

Więcej informacji znajdziecie na stronie Studenckiego Koła Naukowego Finansów Wydziału Zarządzania UW.

Do zobaczenia.

Neil Diablo – Tales From Edsc (Guestmix#3) by Na Stare Milion on Mixcloud

NA STARE MILION: Stu, wyobraź sobie, że Twój bliski koleżka dzwoni do Ciebie na pół godziny przed ważnym meczem Liverpoolu i opowiada Ci o podejrzanym miejscu pod miastem, gdzie ponoć zalegają tysiące rzadkich płyt. Można je przejąć zupełnie za friko, ale pod jednym warunkiem: teraz i tylko teraz. Co robisz: bez namysłu idziesz prosto na Anfield Road czy też wsiadasz w samochód i zabierasz płyty rezygnując z meczu?

COSMIC BOOGIE: To proste. Idę na mecz i proszę moją dziewczynę, żeby przywiozła mi płyty… A mówiąc poważnie, jeśli pytasz mnie, czy muzyka znaczy dla mnie więcej niz futbol, to
odpowiedź brzmi tak: mam trzy pasje – moja rodzina, muzyka i Liverpool FC. Przez cały czas zamieniają się miejscami na podium.

Jesteś znany z tego że nie przepadasz za tym co związane z Manchesterem, a przede wszystkim za tym, co związane z Old Trafford:). Wytłumacz więc nam, jak to się stało, że Twoi najbliżsi przyjaciele – przynajmniej Ci od strony muzycznej, jak Greg Wilson czy Neil Scott – pochodzą z Manchesteru? Czy oni także mają obsesję na punkcie piłki?

Manchester jest wspaniały – jeśli chodzi o muzykę. Jeśli mówimy o futbolu, to niekoniecznie. Z Neilem i Gregiem przyjaźnimy się na gruncie muzyki i żadne sprawy związane z futbolem nie staną nam nigdy na przeszkodzie. Nie jestem wrogiem Manchesteru jako miasta, muzycznie dzieje się tam o wiele więcej niż w Liverpoolu – przynajmniej jeśli chodzi o muzykę, którą lubię – ale moim światem wciąż jest Liverpool. Futbol niewiele obchodzi Neila. Za to Greg ma obsesję na punkcie piłki. Chociaż jest z Liverpoolu, wspiera Manchester. Nie wiem jak on może spokojnie spać w nocy:)

Czy spierasz się czasem ze swoimi przyjaciółmi z Manchesteru na temat futbolu? Czy raczej nie ma znaczenia, kto wspiera jaki klub, tak długo, jak zgadzacie się co do tematów muzycznych?

Tak, mamy jeden wspólny cel – wszyscy kochamy muzykę do tańca. Miewamy czasem z Gregiem gorące dyskusje, ale zwykle wszystko kręci się dookoła muzyki i wszyscy mamy podobne podejście jeśli o to chodzi.

Czy możesz opowiedzieć naszym czytelnikom kiedy i jak poznałeś Grega Wilsona i jak rozwijała się od tamtego czasu Wasza przyjaźń?

Poznałem Grega 4 lata temu i od tego momentu staliśmy się bliskimi przyjaciółmi. Prawdziwa przyjaźń, w której ufasz komuś, musi ewoluować, ale mam to właśnie z Gregiem – to nie tak, że lubię w nim tylko jego wiedzę i zajęcie, lubię go jako osobę. Wiele zawdzięczam tej relacji, zarówno w sensie osobistym jak i muzycznym. Oczywiście są takie momenty, kiedy zachowujemy do siebie dystans, tak jak dzieje się to w każdym kręgu przyjaciół. To zdrowe, by nie wypełniać sobą całego czasu innej osoby (oczywiście poza swoją najbliższą rodziną).

Czy myślisz, że można obecnie mówić o “scenie” w Liverpoolu i Manchesterze zbudowanej wokół tego co robisz Ty, Greg czy Neil?

Powiedziałbym, że mamy w nią swój wkład. Neil prowadzi El Diablo’s w Manchesterze razem ze Steve’m i Duncanem, ja prowadzę Archive z Andy’m w Liverpoolu… W obu miastach Greg traktowany jest z prawdziwym szacunkiem. Tak zasilamy wielką scenę na północnym-zachodzie UK. Cieszy, że powoli ja i Neil zaczynamy jeździć dookoła Wysp i Europy, krok po kroku, a Greg oczywiście gra na całym świecie… Ale jest jeszcze całe mnóstwo wspaniałych spraw, które są tu od dawien dawna jak np. The Unabombers, Mr Scruff, Trus’me i inne świetnie zarządzane cykle imprez. Bardzo zdrowa scena w Manchesterze i Liverpoolu istnieje odkąd pamiętam. Nasza trójka jest tylko jej drobną częścią.

Zaczynałeś swoją karierę didżejską od grania drum’n'bassu. Co zainspirowało Cię do porzucenia tej muzyki i zainteresowania się sceną funk/soul/disco? Kiedy nastąpiła ta zmiana?

Byłem didżejem drum’n'bassowym przez około 10 lat, zebrałem przez ten czas sporo płyt. Można powiedzieć, że grałem cieplejszą, soulfulową stronę drum’n'bassu, ale lubiłem też cięższe, mroczniejsze rzeczy. Zadziwia mnie, że według niektórych ludzi na drum’n'bass nie ma miejsca w soulfulowej muzyce do tańca. A tym tak naprawdę jest. To czarna muzyka oparta na groovie – tyle, że nieco szybsza. Jako bardzo brytyjskie brzmienie, drum’n'bass pożyczał elementy każdego gatunku muzyki tanecznej istniejącego przed nim – w ten sam sposób jak robił to house – a więc np. sporo sampli i brzmień z wczesnych płyt disco itd. Myślę, że to zmotywowało mnie do spojrzenia wstecz i poszukiwania skąd wzięły się te brzmienia. Wtedy wszedłem w muzykę do breakdance’u, jak wczesne electro i tego typu rzeczy.

Scena drum’n'bassowa była zawsze dość ograniczona, a ja nigdy nie byłem świetnym didżejem d’n'b, ponieważ niezbyt przejmowałem się długimi miksami czy double-dropami (granie dwóch utworów naraz). Wtedy zasugerowałem, że zacznę grać podczas imprez d’n'b w małej sali na górze, która mieściła ze 30 osób i gdzie mogłem grać to co chciałem. To było gdzieś w 2002 lub 2003. Grałem dużo starego house’u, electro, czasem rave’u, breakdance’u, aż wreszcie zacząłem dorzucać także trochę disco. Ta muzyczna wolność była wspaniała, skłoniła mnie do dalszego poszukiwania kolejnych rzeczy, kupowania kolejnych płyt, czytania książek. Gdzieś w 2006 Mark Webster, jeden z moich przyjaciół, zasugerował mi, żebym przeczytał książkę “Love Saves The Day”. Wiedząc, w jakim kierunku podążam, był pewien, że mi się spodoba. Reszta jest już chyba jasna – przeczytałem “Love Saves The Day”, poznałem Grega Wilsona, wystartowałem jako Cosmic Boogie. Przez ostatnie 7-8 lat kupiłem mnóstwo, mnóstwo płyt i kompaktów… i tyle. Wpadłem.

Mimo to zawsze będę kochał drum’n'bass – dlatego że to moje korzenie. Gdy gram set możesz z łatwością zauważyć, że mam słabość do potężnych linii basowych, bębnów i perkusjonaliów. Zastanawiam się, skąd to się wzięło.

Kiedy wszedłeś do świata cyfrowego didżejingu? Czy kiedykolwiek myślałeś o powrocie do grania z płyt? Opowiedz nam o plusach i minusach używania Serato.

Dobra muzyka to dobra muzyka, nieistotne z jakiego formatu korzysta. Wciąż kupuję mnóstwo winyli, wiele rzeczy, które gram, możesz dostać tylko na winylu. Jednak jestem od wielu lat użytkownikiem komputera, więc gdy pojawił się system, który umożliwia nie tylko granie muzyki w satysfakcjonującej mnie jakości, ale także pozwala mi robić pętle, gdy potrzebuję – tak, będę tym zainteresowany. Tak właśnie działa Serato. To po prostu błyskotliwie skonstruowana technologia, chociaż gdy grałem ostatniego razu w Polsce razem z Wami, nie czułem tak. Od tamtego czasu kupiłem nową wersję i to jest naprawdę najlepsza rzecz jaką zrobiłem – konstrukcja jest lepsza, jakość jest lepsza, a nowy software jest naprawdę dobry i stabilny. Odkąd ją kupiłem, nie miałem ani jednego problemu. Od czasu do czasu wciąż gram z płyt, zrobiłem to parę miesięcy temu w Liverpoolu i prawdopodobnie wezmę ze sobą trochę płyt do Polski. Razem z cd i Serato. Myślę, że będę zawsze zbierał muzykę w każdym dostępnym formacie. Z mojego doświadczenia wiem, że jedyni ludzie, którzy są rozczarowani, kiedy pojawiasz się na imprezie z Serato, to inni dje. Publiki zazwyczaj w ogóle to nie obchodzi – tak długo jak muzyka jest ok.

Jesteś autorem kilku naprawdę interesujących editów i mashupów. Czy planujesz rozwinięcie działalności również na produkowanie własnych, oryginalnych utworów?

Tak. W tym roku powinienem opublikować kilka remiksów. Pracuję teraz nad trzema. Z nowym, oryginalnym materiałem celuję na przyszły rok. Tak naprawdę wciąż się jeszcze uczę, nie jestem na etapie, na którym mogę stworzyć takie brzmienie, jakie chcę… więc dopóki jestem na tym etapie nie opublikuję nic nowego. Jeśli moment przełomu nie nadejdzie, to nigdy nie wydam nic oryginalnego.:-)

Jeśli chodzi o nowe wydawnictwa, co czeka teraz w kolejce? Czy możemy w najbliższym czasie oczekiwać nowych klubowych bomb z obozu Disco Deviance i Cosmic Boogie?

W drugim tygodniu maja wychodzi czwarta płyta na Cosmic Boogie (http://soundcloud.com/cosmicboogie/sets/cb004-youngblood-the-users). W tym roku będą jeszcze dwie lub trzy kolejne płyty na labelu. Jedna ode mnie w drugiej połowie 2010 i dwie od innych editowców, których znam… ale nie zamierzam jeszcze ujawniać kto to.:-)

Mam nadzieję, że jeszcze trochę rzeczy, nad którymi teraz pracuję, wyjdzie również w dalszej części tego roku na Disco Deviance. Mam jeszcze cztery edity na swoim profilu na soundcloudzie, które zamierzam zmasterować i wydać, ale to nie jest brzmienie, które mogę umieścić w serii Cosmic Boogie, więc jeszcze nie wiem, co się z nimi stanie. Jeśli chodzi o wydawnictwa płytowe, ten rok będzie dla mnie najlepszy ze wszystkich do tej pory. To dość podniecające.

Jeśli miałbyś wybrać 3 płyty, które wziąłbyś ze sobą na bezludną wyspę, co to by było?

Nie sądzę, bym przetrwał na bezludnej wyspie zbyt długo. Nie wiem, jak zbudować schronienie, nie jem ryb i jestem raczej do niczego na łonie natury. Dlatego myślę, że potrzebowałbym tylko jednej płyty ze sobą. Konkretnie tego:

Dzięki za rozmowę.

Do zobaczenia.

NA STARE MILION: Neil, siedem lat po pierwszej imprezie El Diablo’s w Manchesterze, Wasz cykl jest popularniejszy niż kiedykolwiek. Czy możesz odkryć karty i podzielić się własnym przepisem na prowadzenie udanej imprezy klubowej w mieście, gdzie konkurencja jest tak silna?

Lost and FOUND just in time!

Forever 18 presents an exclusive interview with Flying Lotus, whose new album, Cosmogramma, drops next week (May 3).

*********************************

Steven Ellison, aka Flying Lotus, talks to Magdalena Jensen.

***************************
Byla juz druga w nocy, kiedy Magdzie udalo sie spotkac z Flying Lotus, tuz po jego wystepie na Tauron Nowa Muzyka w Katowicach w 2009. Cały wywiad odzwierciedla wyjątkową atmosferę jego gig’u. To 10 minut swobodnej pogawędki w totalnie niezobowiazujacej, kolezenskiej atmosferze, na tematy obowiązkowe dla jego fanów, takie jak:
- tajemnica pochodzenia jego pseudonimu
- podejście do występów na żywo
- podróże astralne
- możliwości wykraczania wykraczania poza fizyczne ograniczenia ciala
- znaczenie snów.

Z każdą minutą jest ciekawiej. Enjoy!

Flying Lotus at Tauron Nowa Muzyka 2009 by jensenmagdalena

1. Mix

Przygotowany (to najlepsze określenie) przez brytyjską legendę electro-funku Grega Wilsona dla Fact Magazine, zasługuje na szczególną uwagę przede wszystkim ze względu na ilość pracy włożoną przez autora w jego wykonanie. GW nieczęsto daje się sprowokować do nagrania setu ale kiedy już to robi poświęca temu tyle uwagi co przy produkcji utworów. Kawałki, które zamieszcza są przez niego właściwie poniekąd remixowane, ponieważ do większości z nich dokłada swój słynny zestaw acapelli, a także przygotowuje perfekcyjne blendy z innymi utworami. Do tego dochodzi zawsze żelazny zestaw jego własnych hitów, które w tym wypadku nie nudzą i stały się pewnym znakiem firmowym. Efekt jest taki, że całości słucha się pysznie i głowa nie przestaje się kiwać nawet na chwilę.

Znakomitą rekomendacją działalności Grega Wilsona jest kultowy występ “Pierwszego DJa w historii mixującego utwory na żywo w brytyjskiej telewizji” z jego udziałem:

Set dla Fact, został wychwycony z natłoku muzycznych treści dostępnych w sieci przez naszego człowieka Bistiego i pojawił się już na jego blogu, który przy tej okazji serdecznie polecamy. W ramach ostatecznej zachęty posłużymy się cytatem z jego rekomendacji:

Rzut oka na na traklistę i od razu macie pewność, że słabo być nie może raczej.

Tracklist:
1. 6th Borough Project – How can I show you (GW ‘bomb’ re-touch)
2. Duff Disco 002 – Return of the duff
3. 6th Borough Project – Do it to the max
4. Crazy P – Lady T (GW edit)
5. Duff Disco 003 – Do that thang
6. Young Dog Alien – Gotta keep workin’ it (GW mash-up)
7. Stevie Wonder – Superstition (Todd Terje edit)
8. The Bangles – Walk like an egyptian (Todd Terje edit)
9. Killer Funk Disco Allstars – Things you do to me
10. Sgt Lovebody – Skippy’s down the well
11. Aretha Franklin – Rock steady (DK edit)
12. Rufus Feat Chaka Khan – Ain’t nobody (Frankie Knuckles hallucinogenic mix)
13. Blondie – Rapture (6ms edit)
14. Linkwood – Falling
15. Elektrons – Get up (GW special version)
16. Fatback Band – (Are you ready) do the bus stop

Mix możecie pobrać legalnie stąd. Jeśli przypadnie Wam do gustu, sięgnijcie koniecznie po jego zeszłoroczny, dwugodzinny Essential Mix nagrany oczywiście dla BBC Radio One.

2. Utwór

Edit/re-dub/re-rub – jakkolwiek by tej formy przerobienia oryginału nie nazwać, popełniony przez niestrudzonego producenta/promotora/felietonistę (o tym niżej)/kibica piłkarskiego Stu Robinsona aka Cosmic Boogie. Udostępniony w sieci dwa dni temu, narobił sporo zamieszania ze względu na ciekawy oryginał wzięty na warsztat oraz finalny efekt prac remixerskich. Stu znany z typowego brytyjskiego poczucia humoru pełnego sarkazmu i głębokiej, niemal piwnicznej ironii, udostępnił utwór do odsłuchu w jakości 128kbs zastrzegając:

Note that this is a 128 mp3 so if you rip it and play it out you really should think about giving up dj’ing.

Żeby móc go posłuchać w lepszej jakości będziecie  musieli poczekać na mix, na którym oficjalnie się ukaże. Gdzie, kiedy i w jakiej formie niech pozostanie chwilowo tajemnicą…

Dla porównania, poniżej możecie posłuchać oryginału autorstwa Yvonne Verly. Klasyczne 80s boogie z charakterystyczną linią bassu, która nie pozwala ustać w miejscu.

3. Artykuł

Niezwykle obszerny tutorial przygotowany także przez Cosmic Boogie, poświęcony sprzętowym aspektom jakościowego zgrywania płyt winylowych na format cyfrowy. Rzadko zdarza się aby w jednym miejscu została zgromadzona taka ilość informacji w tym temacie, więc polecamy artykuł osobom interesującym się rippowaniem wosków ale także zupełnym laikom chcącym zajrzeć na chwilę  do tego dziwnego, analogowego świata.

Rzeczona instrukcja zapoczątkowała także merytoryczną wymianę poglądów w polskim internecie, więc jeśli także chcielibyście wyrobić sobie zdanie w tym temacie,  zapraszamy do lektury pod tym linkiem.

Jednocześnie przypominamy, że już 14 i 15 maja Cosmic Boogie i Neil Diablo wystąpią w krakowskiej Łodzi Kaliskiej i wrocławskiej Kamforze.

Polecamy!

Miło nam poinformować, że grono oficjalnych sympatyków KCK nadal się powiększa. Kolejną personą, która wyraziła swoje poparcie dla idei Ktoś Cię Kocha jest Maximilian Skiba, częsty uczestnik cyklu od samego początku jego istnienia, zarówno za konsoletą jak i na parkiecie. Max jest jednym z naszych najlepszych muzycznych towarów eksportowych, ma na swoim koncie wydawnictwa m.in dla prestiżowej niemieckiej oficyny Gomma. Ten zdolny DJ i producent znany jest z unikalnych w skali kraju disco-house’owych liveact’ów, pracy przy ostatniej płycie Noviki czy duetu z brytyjską wokalistką Kathy Diamond jako KDMS (Kathy Diamond / Maximilian Skiba).

Przy tej okazji chcielibyśmy podzielić się z Wami świeżutkim remixem popełnionym przez KDMS dla najgłośniejszych debiutantów 2009 roku The Phenomenal Handclap Band, który chwilę temu podesłał nam Max.

Sam autor wypowiada się o utworze tak:

Można grać go w radiu, na imprezach, domówkach, na biwaku, na plaży, gdzie tylko się zechce! Summer is comming!

Remix singlowego utworu Phenomenal Handclap Band – Baby autorstwa KDMS możecie pobrać za darmo stąd.

Jednocześnie przypominamy, że ostatnie egzemplarze t-shirtów Ktoś Cię Kocha w rozmiarach M i L są dostępne w naszym sklepie.

Stay tuned!

Skoro już o “Kosmosie” mowa, to warto wspomnieć, że tydzień wcześniej gościem audycji był Buszkers z JuNouMi Crew, którego możecie kojarzyć choćby z imprezy Na Stare Dansing, która odbyła sie w grudniu 2009 w 1500m2. Jego set zasługuje na szczególną uwagę ponieważ został ułożony w 100% z polskich utworów, które w najbliższym czasie ukażą się na vinylu i/lub w formie cyfrowej. Wśród autorów pojawiają się także reprezentanci NSM. Polecamy!

Foto: Tomasz Bykowicz

Skoro już o Pięknych Chłopcach mowa, spieszymy Was poinformować, że Panowie wystąpią w sobotę 3 kwietnia w warszawskiej Huśtawce.